I Love Cola-Light  

 

 

 

Ik ben hier niet om anderen op welke manier dan ook ergens toe te zetten.  

Grand me this wish and meet me back here in a year,

if we stil exists I can let go of my fear..

 

Black Swan  

 

 Ik woon nu al een tijdje op me zelf.

 Wil weer gezond zijn en het gaat steeds beter.

 Mijn studieresultaten echter nog niet..

 

 Ik snap nu waarom ik zo perfectionistisch ben.

 Mijn ouders.

 Ik heb vanmiddag toen mijn vader weer boos was verteld over dat ik bij de studentenpsycholoog ben geweest en dat het echt niet goed met mij ging. En dat hij echt niet moet denken dat ik niet goed genoeg me best doe maar dat ik echt gewoon TIJD nodig heb..

 Niemand is perfect.

En wat is daar mis mee?

Niets!

Accepteer je fouten en concentreer je op je goede eigenschappen.

je sterke punten.

Geloof in jezelf.

Staan sommige dingen in jou anderen niet aan, dan is dat jammer.

Jij bent wie je bent.

Dat is veel beter dan krampachtig proberen aan ieders wensen te voldoen.

Ey..

Lang niet gesproken..

Er is in de tussentijd zoveel gebeurd..

 

Even een korte samenvatting:

Familie gezeik, semi depressief geworden.. weer begonnen met miana..  

van 76 naar 58 gegaan in 4 maanden..  

ik was alles en iedereen kwijt.  

Ben naar de studentenpsycholoog gegaan en die vroeg wat me blij maakte..  

Ik kon niks verzinnen behalve wanneer ik op de weegschaal stond.

 

Tot het roer werd om gegooid. Ik kon eindelijk het huis uit en in mijn studentenstad wonen. Ik wilde weer normaal en gezond worden! Weg met die slechte nagels doffe haren, continue bloedneus (door het kotsen) en vooral weg met mijn doffe blik.

Ik wilde weer lachen.

Nou ik woon nu das al een tijdje op mezelf. Weeg weer 67! Heb nog steeds random bloedneuzen.. maar ben wel een stuk gelukkiger..

Denk ik.

Ik heb nu dus de tentamenperiode en ik merk echt dat ik sinds toen echt een stuk dommer ben geworden.. en het dikke meisje komt weer terug en alles komt weer terug.

Ik had de studentenpsycholoog gezegd dat ik weer helemaal beter ben.

Maar ik merk nu dat ik dat niet ben.  

Ik ben niet goed.

het verhuizen was alleen maar een tijdelijke oplossing.  

Ik heb daardoor gewoon meer afleiding waardoor ik mindervaak met mijzelf ben.

Maar de keren dat ik wel alleen ben..

Walg ik van mijzelf.

Sorry.

Everybody dies but not everybody lives..

 

 

Voel me echt steeds beter, behalve tijdens het avondeten..

Toen at ik teveel..

Mjin moeder denkt opeens dat ze ook moet afvallen en drinkt alleen koffie tot 16:00..

Stom mens. Kom op! Je bent in de 40! Moet ik jou dan uitleggen dat je moet ontbijten!?

Juist terwijl ik dat zo moeilijk vind?  

Dan probeer ik s'avonds veel te eten zodat zij ook eet.. Het werd echt te veel..

Ik ging toch weer kotsen, terwijl me tanden en slokdarm het ECHT niet meer kunnen handelen.

Ja. Je hoort het goed, 3 Gaatjes!

OKey.. Ik ging dus kotsen en tijdens het kotsen kreeg ik een bloedneus..

En ik kon niet eens stoppen met kotsen. Me maag MOEST leeg.

F*ck.

 

That's sick.

 

 

Het gaat goed.

Ik had een paar keer heen en weer gemaild met de studentenpsycholoog en die wees mij op het feit dat ik heel makkelijk negatieve dingen op kan sommen maar positieve dingen niet. Daarom kreeg ik de opdracht elke dag 3 positieve dingen op te schrijven. Ok nu ben ik wel weer lui en doe ik niet aan schrijven maar het aan het eind van de dag in bed even opnoemen helpt ook. Ik voel me een stuk beter.

Plus omdat ik over een paar weken het huis uit ga, praten mijn ouders bij andere familie veel over mij. Ik hoor nu pas. NU PAS. Hoe trots ze ál die tijd al waren en hoe trots ze nu zijn. Het doet me zo veel goed om te horen hoe ze over mij praten. Het geeft mij zoveel energie. Maar dan vraag ik me toch weer af... Waarom niet eerder? :p Maar ok. Ik wordt er gewoon blij van. Nu zal ik meer tijd hebben om te studeren, te sporten, 's avonds wat leuks te doen zonder dat er mensen lopen te janken over tijden ed.

Ik geloof echt dat het goed gaat komen.   Minpuntje is wel weer dat ik 3kg ben aangekomen..   Maar ik ben vandaag weer wezen hardlopen en als ik het nu gewoon op de gezonde manier doe.. dan gaat dat er vanzelf wel weer af.

Behalve morgen..Want morgen wil ik semi-vasten... gewoon als een beginnetje.. Ik heb maar 1 les en in de middag/avond heb ik een tandarts afspraak, waarna je toch niet meer kan eten. Dus dat kan PRIMA. Dat is mijn probleem niet.

Wat mijn probleem wel is.. Elke keer wanneer het slecht met me gaat.. ga ik me afzonderen.. En nu het dus weer goed gaat zoek ik contact met me vriendinnen.. en dan beginnen zij erover dat het niet goed met mij gaat en dat ze me zien afdalen en dat soort onzin... En het gaat dan net niet goed genoeg om vol overtuiging te kunnen zeggen dat het goed gaat.. Oftewel ik wordt af en toe voor mijn gevoel een beetje terug geduwd door mijn omgeving...

En nog iets. De TANDARTS! Omg. Ik was nog nooit bang voor de tandarts. Ik had een perfect gebit. Witter dan gemiddeld en superrechte tanden en maar 1 keer een gaatje gehad. Nou. Ze zijn geel. Ik heb gaatjes. Mijn tandvlees is geëriteerd en teruggetrokken. Mijn tanden zijn veel gevoeliger.. en waarschijnlijk als je naar me gehemelte kijkt.. kan je ook wel zien dat het er niet gezond uitziet.. De reden weet ik. De reden weet jij ook wel. Maar niemand anders. Ik ben gewoon zó bang dat de tandarts het ook ziet. sterker nog.. Hij zou heel dom zijn als hij het niet zag.. Kom nou. Zelfs als je 3 maanden het tandenpoetsen zou laten, zou de schade misschien zelfs wel minder zijn.. Hij zal waarschijnlijk sowieso vragen stellen hierover... En me moeder is er ook bij (we hebben samen de afspraak gemaakt voor de lift) Dus als ze er achterkomen.. Dan wordt ik hélemáál terug geduwd...

Ik wil er juist uit.

 

 

Over Ups & Downs gesproken..  

Damnn

Vandaag nog alleen 1 krentenbol gegeten en 2 appels + avondeten spanazi a la creme en 2 worteltjes. Dit omdat mijn maag helemaal overstuur is omdat ik de afgelopen paar dagen alleen maar heb lopen kotsen..  

Oftewel. Het ging slecht.

En vandaag kreeg ik dus te horen dat ik morgenmiddag bij een vriendin van een vriendin kan gaan koffie drinken, kijken of het klikt en of ze mij als huisgenootje wilt !  

Ik voel me meteen weer blij! Ben al helemaal plannen aan het maken en alles.  

Is alleen het huis uitgaan genoeg om alles te doen ophouden?  

Ik heb echt het gevoel dat dat het enige is.  

Dat ik dan eindelijk ZELF mjin eigen planningen kan maken en kan bepalen wat ik wanneer wil doen. Zonder dat mensen tegen mij lopen te zijken..  

Ik voelde me zo blij. Ik had zelfs de gedachte dat ik nooit meer zou kotsen en ik het gewoon te druk zou hebben met leuke dingen om over eten enzo na te denken. Plus ik zou dan naast het sportcentrum wonen. Oftewel Veel sporten :D

Toen kwam het stemmetje.. Kan ik dat wel allemaal aan? Als ik daar kots, zou me huisgenootje dat merken? Hoe moet ik een smoes verkopen, dat ik niet van avondeten houd? Dat ik geen rijst lus? geen aardappelen, geen vlees, geen saus, geen kaas, geen vet? alleen groente en af en toe vis of gegrilde kip? En vooral veel soep en salades? Zij zal waarschijnlijk denken dat ik heel arm ben als ik allen maar lunch heb en weinig avond eten eet..

bah.

Ik wil hier helemaal niet overnadenken.

Ik weet niet eens of ze mij leuk genoeg vind!

Ik zou niet met iemand zoals ik willen wonen...

Ik weet alleen, dat ik morgen mijn leuke ik uit de kast haal. En de mij laat zien die ik was. Als ze die leuk genoeg vind en alles gaat door, dan hoop ik gewoon dat dit eindelijk de stop is. Dat ik eindelijk weer gelukkig met mijzelf zal zijn.

Dat ik weer is gewoon ik is.

 

 

 

 

I don't know
If I will,
What I will,
If I would,
If I won't,
If I don't,

I don't.